Fiera e ruzza in mesu a sos castanzos
Seculares, ses posta, o bidda mia,
Attaccada a sos usos d’una ia,
Generosa, ospitale a sos istranzos.
Sos fizos tuos pienos d’energia
Chircan’in dogni parte sos balanzos,
Cun cuddos cadditteddos fortes, lanzos,
Carrigos de diversa mercanzia.
Passende gai vida trista e lanza
Girant s’isula nostra ventureris.
E cand’intran’in calchi bidd’istranza
Tottus esclamana: Acò is castanzeris!
E issos umiles narana: Eh, castanza!
E chie còmporat truddas e tazeris?