Grazias de sos versos bantadores
chi m’hasa, caru Calvia, mandadu
in premiu ca sempre t’hapo amadu
in mesu a gherras mannas e dolores.
Cantu oltas, Giuseppe, hapo bramadu
d’enner pilligrinende finz’a Mores
cun cuddos desulesos giradores
chi deo con su versu hapo esaltadu.
Ma su meu disizu, amigu caru,
paret chi molzat cun atteras bramas
chi a su coro m’appitin invanu.
Non t’olvides però de Montanaru
pro chi non mandet che primu fiamas
e tue a largos annos vivi sanu.