Onzi die unu fozittu
nde distacco dae te,
donzi die dae me
mancan sas oras bramadas
e che fozas distaccadas
a sos bentos de sos nies,
gai sind’andan sas dies
pro sas cales so apittu.
Misuro cun tue s’annu
chi novellu est cumenzadu
in su cale hapo signadu
tantas festas, tantas cosas;
ma sas dies dolorosas
no isco cale den essere.
Deo filo ma pro tessere
sutta sutta b’est s’affannu.
Fozos de su calendariu
a unu a unu ruides;
onzi die mi attides
un’isperu e unu dolu
unu cantu e unu olu,
unu pesu una fatiga,
un’ispina e un’ispiga
pro su meu viver variu
Fozos de su calendariu.
Antioco Casula Montanaru