Modalità scura Modalità Luce

A Tempio

Antioco Casula: La grande poesia Sarda di Montanaru.

Dies dulches, passados in sa pura

Badde de su poeticu Limbara,

Bos suspiro, bos bramo, e in sa cara

Su piantu mi falat de tristura.

 

Pius de cudda bella gioventura

Non miro sa gentile forma rara

Ma trazzo, annoiadu, vid’amara

In custa idda affogada in sa calura.

 

Non pius murmuros friscos de funtanas

Chi si gelan falende in su granitu,

Nè intendo pius de sas bagianas

 

Cuddu dulche faeddu isquisitu.

Ma m’insurdant sos cantos de sas ranas

E m’assaltat punghinde su muschitu.

 

Dae Tula, 1899

Articolo precedente

L'arte di un Popolo

Articolo successivo

A mamma mia

Annuncio