Modalità scura Modalità Luce

A unu puzzon’e abe

Antioco Casula: La grande poesia Sarda di Montanaru.

A Filippu Figari

 

 

In sa sera iscolorida

a sa mia cariasa,

ue tue custumàsa

cantare custu eranu,

torras puzzone galanu

senza cantu in tristu olu.

In giru su monte solu

in giru sa terra rasa

senza fruttu e senza vida.

 

Tue certu non dimandas

e it’est custu mudare

de su tempus, cust’andare

chi faghet donz’istagione.

Senz’ischire sa regione

fàmine súffris e frittu.

Gai chircas poverittu

su malu tempus passare

e nudda e nemos dimandas.

 

Hat niadu custas dies,

hat fattu gelada iddia.

Deo mortu ti creia;

ma tue sutta su ruo

su domiciliu tuo

isciuttu t’hasa chircadu.

Paziente has ispettadu

in sa tua presonia

ch’essen passados sos nies.

 

E como tottu pulidu

che unu veru signore

trafìcas senza rumore

senza mandare unu gridu.

Ti paras ue t’hap’idu

in beranu in milli festas

cantende cuddas onestas

canzones tuas d’amore

vicinu a su caru nidu.

 

Su nidu como est distruttu

sos fizos partidos sunu

chirchende cun coro onzunu

una sorte differente.

Tue chissà su comente

ses cherfidu innogh’istare.

Forsis t’est pena lassare

su logu senza niunu

comente in tristu luttu.

 

E deo in custu merie

d’ierru tott’annuzzadu

hapo sighidu e miradu

donzi movimentu tuo

vicinu a su mortu luo

accantu a sa domo mia.

Mancari senz’armonia

in custu logu appartadu

torra puzzone onzi die.

 

Ma det torrare pro te

certu un’ateru eranu

e s’alvure solianu

ancora des visitare

pro fagher nidu e cantare

cun geniosu recreu.

Solu su eranu meu

chi sempere bram’invanu

non torrat pius pro me.

Articolo precedente

A Pedru Casu

Articolo successivo

A sa vernaccia

Annuncio