Il 30 Aprile del 1904, nella prima pagina de “L’Unione Sarda”, appare la, seguente, poesia dedicata, da Antioco Casula (Montanaru) al poeta romano Cesare Pascarella che ritornava in Sardegna dopo 22 anni dalla sua prima visita, fatta nel 1882 assieme a Gabriele D’Annunzio ed Edoardo Scarfoglio.
A Cesare Pascarella (Antioco Casula)
Tue dae Roma antiga, eterna, gloriada
De sole, e de colunnas e d’arcos coronada,
Tue dae sa via Appia superba, ‘e tant’istoria,
A innoghe ènis famosu poeta de Villa Gloria,
E ben’ennidu sias in custa trista e bella
Guardiana d’Italia, o forte Pascarella!
Innoghe non sa via Appia, no arcos triunfantes,
De gente istipendiada, non boghes insurdantes,
Ma s’amicizia nostra. Sos ojos galiardos
Nostros mira! In sos ojos faeddana sos Sardos.
Custos ojos nieddos de brunos insulanos
Ti narant sa poesia de sos immensos pianos,
Ti narant chi non s’odiu, sognant, ma sas paghes,
A sa maestos’umbra de maestosos nuraghes.
Ti narant cudd’issoro dolore seculare,
Chi murmurat, in sas nottes de istiu, custu mare,
E ch’in d’ogni barraccu, in d’ogni domo Sarda,
Donu de santos babbos, ardente e gagliarda,
Subra de tantu male e olvidu nostru antigu
Vigilat s’amicizia pro dogni istranzu amigu,
Ma nois d’Italia e Roma fideles Cumbattentes,
Dae su sambene dadu, ligados che parentes,
Non saludamus a Tie che un’istranzu famosu,
Ma su frade gentile chi torrat animosu
Pustis de tantos annos, giughinde de sa gloria
E de s’arte, in sa fronte, s’isplendida vittoria!