Modalità scura Modalità Luce

A su inu

Antioco Casula: La grande poesia Sarda di Montanaru.

Binu de sa inzitta mia santa

Cantas serenas oras m’hasa dadu,

E como caru cumpagnu ses accanta

 

De tind’andare. Deo isconsoladu

Ti canto cuddas memorias, chi lassas.

Pius de unu t’had’aere olvidadu,

 

Ca sos amigos tenent cussas trassas.

Pusti chi bùffant narant: adiosu!…

E olvidan s’amigu e i sas tassas

 

De su inu lughente e generosu.

Ma deo amento sos seros passados

Cun tue inu. Tristu e minettosu

 

S’atonzu enzeit. Sos campos arados

A friscu a friscu fint che campusantos

E sos buscos de irde fin privados.

 

Non s’intendian de puzzones cantos

E sos pastores si nde fin partidos.

Poi sa terra si ponzeit mantos

 

Frittos d’iddia e de nies sighidos.

Ma tue in sa carrada castagnina

Buddias forte e mandaias gridos

 

De allegria. E deo in sa coghina

Niedda mia ti passa’ in giru

Intro de un’antiga carrafina;

 

Intantu chi un’ispidu a giru a giru

Una trizza coghiat de saltizzu

E su pan’Èsulu fini che pabiru

 

Faghiat de prattu. Finz’a su cannizzu

Pesaiat sa fràmula su fogu,

Candu lu toccaiat pro s’aìzzu

 

Babbu meu istimadu. Che in giogu

Si nd’andeit s’ierru, ca gentile

Tue bi fist, o binu, in custu logu

 

Cun tottus sos tebiores de abrile.

Articolo precedente

A unu nuraghe

Articolo successivo

A Cesare Pascarella

Annuncio