Appiccadu in su fumu accantu a su foghile
Oh de giaiu meu, terribile fusile!
Tue a cazzas famosas movias unu die
Isfidende sos bentos, su randine, su nie.
Sutta su sole ’e magiu su tazzu e i sos campos
Tue vigiliaias, mandende ardentes lampos
Dai sas cannas lùghidas d’atalzu temperadu.
E in sos tèbios seros dromias appoggiadu
A su brazzu pilosu ’e giaiu meu amadu,
Pili longu e barbudu, timidu e odiadu.
In sas nottes iscuras d’ennalzu, tottu tronos,
Tue faghias cun issu segretos chistionos
A su truncu appoggiadu de un’ilighe fozìu,
Intantu chi a mùilos passende fit su riu
E naraizis istorias d’amore e de vinditta
Chi si perdiana in s’alta, niedda notte fritta;
Cantu cosas tue ischis e dulches e amaras!
Proite, bezzu fusile, a mie no mi naras
Sos fattos ch’asa idu, sos fattos ch’as’intesu
In Toloviscu, in Ghìrghine, in sas Serras de mesu?
Tue, mudu, in su fumu ruinzas e suspiras
Disizende sos buscos, pensende in cuddas’iras
De odios sambenosos, pensende in cuddos gridos
De cazzadores allegros, bidende sos feridos
Chelvos frucados, ruttos sambenosos in s’erba,
Mentra ch’arrivaiat, d’appeddidos superba,
De sos canes pilurzos cudd’ira furibunda,
Traessende su buscu che pedra de fiunda.
Bramende tottu cussu, bramende su profumu
De s’aspridda, ded’essere ingratu custu fumu.
Ma ite cheres faghere? non sempere giucundu
Su tempus est in custu birbante e falsu mundu
Dormi fusile antigu! su tempus est passadu
De sas cazzas famosas, su buscu fentomadu,
Ue sa superb’abile frimaiat sos bolos,
E lamentos d’amore faghian sos crabolos;
Ue cuntentu eniat cantende su pastore
Cun su tazzu, fuinde d’austu su calore;
Ue, cando de nies si carrigat bennalzu,
A s’ingrassa eniat su rusticu procalzu
Distruttu l’hat s’istrale, distruttu l’hat sa serra.
Dromi, fusile, dromi ca morta est custa terra!