Castagnende una die t’hapo idu
bestida de furesi e de colore;
pariasa sa dea ’e s’amore
a passizu in s’atonzu coloridu.
Cun manu lestra e impetu sighidu
collias s’iscrissone punghidore,
cantende donzi tantu cun ardore
calchi mutu ch’haiasa chistidu.
Pro chie fini sos mutos galanos
chi tue cantaias in cuss’ora
in mesu de sos buscos castagninos?
O passizeris amores umanos
che nues color’e rosa in s’aurora
bos perdides in varios camminos.