O simpatica Maria
chi tesses manzanu e sera,
tottu canta sa carrera
pones tue in armonia.
Dae su chito manzanu,
siet d’austu o d’ennalzu,
ti sedes in su telalzu
ue cun lezzera manu
S’ispola lughente iscudes
e forte addobbas sa cassa,
cun tanta lestresa e trassa
no isco coment’accudes.
Battis sos pedes impare
cun ritmu delicadu
e in su pettene affiladu
faghes sas tramas passare.
Ti pesas de tantu in tantu
in cussu tribagliu bellu
e cantas unu modellu
cun deliziosu cantu.
Sa melodiosa oghe
chi ti essit dae coro,
tenet tintinnos de oro
chi briu ponet inoghe.
Passizzeri discuntentu,
o tristu camminadore,
pro calmare su dolore
par’innoghe unu momentu
a iscurtare a Maria,
cust’umile tessidora
chi pesat de or’in ora
tanta cara melodia.
O simpatica Maria,
chi tesses manzanu e sera,
tottu canta sa carrera
pones tue in armonia.