Modalità scura Modalità Luce

A Bustianu Satta

Antioco Casula: La grande poesia Sarda di Montanaru.

Enìmus, caru frade, da ogn’ala

de custa nostra terra.

Falamus dae sa serra,

dae pianos bessimus u’est mala

 

S’aéra e i sa zente est bona tantu.

Benìmus tott’a tie

pro ammentare sa die

chi Nuoro cun Sardigna t’hat piantu.

 

Ite tristu, campanas de Nuoro,

s’annunziu ch’hazis dadu,

cando si fit firmadu

s’ardente sardignolu suo coro.

 

Dae s’add’e Marreri a Cologone

a Grumene a Sa Serra,

in tottu custa terra

chi fit sa manna sua passione,

 

Passeit cust’annunziu a sos bios:

«Est mortu Bustianu».

Cudd’ispiritu sanu,

cantadore de buscos e de rios,

 

De pastores potentes e pizzinnos;

s’anima galiarda

de custa zente sarda,

su mastru de canzones e de innos

 

Fit distesu pro sempre senza vida

in d’un’iscura losa.

Sa lughe gloriosa

chi fit de sa Barbagia guida

 

Pro semper’istutada. Oh ite dolu,

ite dannu, Sardigna!

Sa oghe pius digna

ch’ischiat rivelare dogni dolu

 

E naraiat dogni nostra pena

dogn’impetu potente

chi a sa nostra zente

pariat de truncare sa cadena,

 

Muda pro sempre fidi. E nois solos

in cuss’umidu atonzu

restemus. Dogn’aronzu

fit nieddu e sos chelos senza olos.

 

Sa terra senza irde desolada

chei sa nostra zente,

in silenziu ardente,

fit già a sa dura pena preparada.

 

E benzeit sa pena capitale,

sa terribile gherra.

Tremeit custa terra,

che mare cando tirat maestrale.

 

Sos pastores chi tue hasa cantadu,

sos umiles massagios,

sos fortes operagios

de custa terra chi tant’has amadu,

 

Sos bellos istudentes, su fiore

de Sardigna, s’isperu

d’unu cras mannu e veru

apostolos de dottrina e de amore,

 

Partein a sa gherra volunteris

pro formare sa dura

brigata pius segura

de sos italianos gherrieris.

 

Ite gloria, o frade, e it’onore

pro sa nostra Sardigna,

mustrada che insigna

d’umanos ardimentos e valore.

 

E tue non bi fisti, o frade mannu,

a cantare s’andada

de cussa zent’armada

animosa che caddu andend’a pannu.

 

E non bi fisti cando sun torrados

fortes vittoriosos,

semplices, generosos

cun signos de valore decorados.

 

Chissà cun cale versu s’altu cantu

dias haer cumpostu

pro dogn’eroe nostu,

pro sas femminas sardas in piantu,

 

In luttu e in silenziu suffrinde

in sas desertas biddas:

mammas, sorres, pobiddas

dogni trista miseria patinde

 

Pro chi vanu no esset s’ispettare

sos parentes amados.

E sos nostros soldados

subra s’antigu olvidu seculare

 

Unu ponte de sambene han distesu

pro chi tra Continente

ei sa nostra zente

non bi siet pius su mar’in mesu.

 

Ca sa Brigata Sassari est sa gloria

d’Italia pius vera;

est issa sa bandera

chi luminosa isplendet in s’istoria.

 

S’istoria de Sardigna rinnovada

potente e pius bona,

chi a ti fagher corona

benit oe a sa tua los’amada.

Articolo precedente

A Micheli Porcu

Articolo successivo

Dalla semiolitica all'arte: Vestito come risposta filosofica di vita

Annuncio