Modalità scura Modalità Luce

Abrile

Antioco Casula: La grande poesia Sarda di Montanaru.

Donosu non ses abrile

pro sa fama chi ti dana

ca su mazzone a sa tana

faghes torrare a s’astile;

s’istringhed’a su foghile

sa massagia a mala gana

ca sa tua tramontana

la timet donzi pastore

e iscutinat su fiore

de onz’alvure galana.

 

Donosu non ses abrile

pro sa fama chi ti dana.

 

Bisonza de narrer puru

chi dies bellas nde dasa;

si mudat sa cariasa

naschet s’elva in dogni muru;

però ses pagu seguru

però ses pagu fidele,

un’ora tuccaru e mele

un’ora ira e velenu.

Ses de cuntrastos pienu

che bella femmina vana.

 

Donosu non ses abrile

pro sa fama chi ti dana.

 

Cumparis a su manzanu

tottu sole e tottu cantos

de sos antigos incantos

risplendet donzi pianu:

lughet su monte lontanu

comente bella fortuna;

ma ecco chi tott’in d’una

che maccu tue t’oscuras

bettas nie a sas alturas

e grandine a sa piana.

 

Donosu non ses abrile

pro sa fama chi ti dana.

 

Cun sole improvvisamente

giaru torras e serenu.

Paret su sero pienu

d’antigos mutos d’amore.

U’est cudd’ira, s’ardore

terribil’e pagu s’ora?

Che amabile signora

riet s’aperta campagna,

risplendet dogni montagna

sutta sa luna lontana.

 

Donosu non ses abrile

pro sa fama chi ti dana.

Articolo precedente

A tie Sardigna!

Articolo successivo

Ninna nanna Antonistene Frongia Balia

Annuncio