Modalità scura Modalità Luce

A Bartolomeo Fronteddu

Antioco Casula: La grande poesia Sarda di Montanaru.

A Beltulu Fronteddu, cumandante

de su battaglione Bardaneri

in Cirenaica. A tie vigilante

 

In su desertu, o sardu gherreri,

unu mutu mandare generosu

cheria cun s’ispiritu lezzeri.

 

Ma pro cantu mi senta poderosu

de rimas e de versos, frade caru,

de fronte a tie, amigu valorosu,

 

Istonat sa canzone ’e Montanaru.

No haias su brazzu estru dadu

pro sa patria? O forzis non fit raru

 

Cussu donu? E su sambene suzzadu

dae sa terra càrsica bastante?

Ma no! Ca tue lestru hasa lassadu

 

Sa Sardigna, sa mamma dolorante

antiga nostra e che Ulisse in mare

imbarcadu ti ses, o sardu fante.

 

Ancora t’ispinghiat a gherrare

d’Orgosolo cudd’impetu potente

ch’ischit dogni perigulu isfidare.

 

In su desertu libicu e ardente

de sole e rena, in mesu a su nieddu

fidele battaglione cumbattente

 

Tue ses como, eroicu Fronteddu.

Sos Ascaros derettos che aristas

chi si mòvene a dogni entigheddu,

 

Prontos tenes pro atteras conchistas;

pro mover a eròicas bardanas

sutta chelos de fogu in nottes tristas

 

In tancas senza terminu, lontanas.

Avanti, Uthalabì! Pro custa teμrra

nostr’amada, chi tantas forzas sanas

 

Hat dadu volunteri a dogni gherra,

tue cumbatti e binche cun ardore,

cun s’ira ’e sos procalvos de sa serra.

 

E podes narrer tue cun onore

chi sa gherra si faghet cun su coro,

ca ses a unu brazzu, o gherradore.

 

Si fit su versu meu limpid’oro

narrer comente sento non podia

cantu deo t’apprezio e t’adoro,

 

Fizu de sa fogosa Baronia,

ma ti cunfortet in sa dura pena

de Montanaru s’alta simpatia

 

E tene cara custa cantilena

chi cun murmuros friscos de funtana

ti attit adorabile e serena

 

Sa oghe de sa patria luntana.

Articolo precedente

Tia Loisa Murgia

Articolo successivo

A Pinotto

Annuncio