Modalità scura Modalità Luce

A una mesa ezza

Antioco Casula: La grande poesia Sarda di Montanaru.

A Salvator Ruiu

 

 

Addio niedda mesa de castagna

ue hapo passadu tantos annos

cun sos de domo mia; sa cumpagna

 

De oras bellas serenas e d’affannos,

tue umil’e bona ses istada.

In giru a tie sos omines mannos,

 

Sos illustres de cappa e de ispada

non han pesadu discursos famosos,

però has bidu allegra cambarada

 

De amigos gentiles e d’isposos,

buffare tazzas de inu ozastrinu

e cantare mutetos geniosos.

 

Istada tue ses de su destinu

meu variu bona cunfessora

che cane chi bos sighid’in camminu.

 

Istancu enia, tristu, dai fora

calchi orta, ca sempre hapo gherradu.

Pronta sa mia amabile signora

 

Cun sa sua premura e coiadadu

t’amantaiat de linu biancu

pro chi su corpus m’esser ristoradu.

 

Pius non mi sentia tand’istancu,

cun issa dae nante bella e cara

cun sos pizzinnos tottus a su fiancu.

 

Torraiat s’idea pius giara,

torraiat su coro a isperare

e sa vida non fit pius amara.

 

E sos pizzinnos a mi domandare:

«Babbu caru e ite tott’has bidu?

Beru ca in Casteddu b’est su mare?

 

Ma nara babbu meu it’has battidu

una boccia unu caddu unu fosile?…».

Oras sanas d’amabile cunfidu

 

Tottas bos bido intrare in su giannile

de sa memoria caras e serenas

che amigas de domo in su foghile

 

Cun sas coas de cùmpidos pienas.

Como isfascada fisti o mesa mia

e rea cun tres pes istas appenas.

 

De fronte a su bisonzu chi tenia

m’hapo fattu una banca fiammante

de linna castagnina coloria;

 

E a tie che bezza dolorante

ti ponzo cun tristesa in su cuzzone.

Ma tue sempre che antiga amante

 

Chi hat bidu onzi mia passione

mi des istare in su coro continu,

cantendemi s’amabile canzone,

 

Sos isperos d’un ateru destinu.

Articolo precedente

A su cumpimentu

Articolo successivo

A una festa d’isposos

Annuncio