O Renatu, sa cara criatura
ch’est bennida su logu a ti mudare
bidas sana e cuntenta prosperare
cun tottu cuddos donos de natura.
Est pro te un’istella in altu mare
chi subra s’orizzonte brillat pura:
cun brazzu forte e anima segura
potas tue cun issa navigare
A fiancos de cudda chi amas tantu.
Est penosa sa vida certas oras
e nessunu s’iscampat de suffrire;
Però s’in domo tua intrat piantu,
pro cumpensu lughentes auroras
potan sas dies bostras colorire.