Tue canzone ses giara funtana
Chi renfriscas sas forzas istancas
E isplendente in baddigios e tancas
Bandas bella, luntana, luntana.
Tue chircas s’amore, sa gloria,
Chircas santa sa felizzidade;
Onzi misera sorre, onzi frade
Culzat fattu a sa santa vittoria.
Sa vittoria de te razza Sarda
Dae antigos dolores frittida,
E chi como de rabbia un’isfida
Bettas’alta, sonora, galiarda.
E tue curres gentile canzone
Che annunziu a sos frades lontanos
Traessende sos ruïos pianos
E i sos buscos d’intelzu e lidone,
De chercu, listincu e de ozastros,
Saludende sos òspiles solos,
E binchinde sos liberos bolos
De s’untulzu chi toccat sos astros.
E miramus passende abbellidos
Dae su sole sos tundos nuraghes
Ch’in sas tancas bramosas de paghes
Issos istan che bezzos dromidos.
Signos mannos de tempos passados
Cando inoghe fin tottus gigantes
Chi giughian sos crastos pesantes
Che boltigiu in sos brazzos ferrados.
Bellos tempos, Sardigna, fin tando,
Cando tue fis bella Signora;
Prite, prite non torran’ancora
Cussos tempos? Canzone domando.
Si, chi torran; rispondese tue
Generosa, animosa, lezzera,
E traêssas a bolu in s’aera
Che una càndida e isplèndida nue.
Passas subra sas miseras biddas
Subra binzas aradas e campos,
E ardentes iscappas sos lampos
De sa gioia e de rabbia chinchiddas.
Azzendinde sos coros a s’altu
Viver nou de amore e buntade.
Bae, canzone, cun prosperidade,
Che i su sole mudende ogni saltu.