Modalità scura Modalità Luce

A Filippu Figari

Antioco Casula: La grande poesia Sarda di Montanaru.

Filippu, sa mia ruzza poesia

S’est fatta che un’ilighe nodosa,

Forte, in altu pesada e animosa

E ricca de onz’antiga melodia.

 

Sos ramos tened’ispartos in s’altura

Chi trèmene a donzi entu de passaggiu,

Istraccos caminadores in viaggiu

Si firmana a godire sa friscura

 

De s’umbra sua. Calchi ramu tortu,

Calchi ramu truncadu est o frittidu.

Sun sos signos de cant’hapo patidu,

Signos sunu de calch’amore mortu.

 

Ma vicinu a su dolu sempre forte

Ispartu ateros ramos han sa foza,

Riccos d’isperos nôs e d’onzi oza,

Chi non timen sos urtos de sa sorte.

 

In cussos ramos dae logos tesos

Puzzones varios bellos sun benidos,

E b’han fattu simpaticos sos nidos

De isperos e cantos tott’azzesos.

 

E subra tantu dolore e tantu male

Anzenu e meu, pèsana su cantu

Chi calmat de su coro onzi piantu

E torrat s’anima forte e gioviale.

 

Bolos de rundinellas a merie

Bandan’e torran’in s’aera manna.

S’incraran femminas bellas in sa gianna,

Cun sa cannuga in manu rie rie.

 

Torran dae su monte sos pastores,

Torran dae campagna sos massagios.

Mandat su sole sos ultimos ragios

Beneighinde a sos triballadores.

 

E tue àlvure cara in altu miras

Tantas grazias d’òmines e feras;

E in sos ramos rêcuin lezzeras

De una die novella ateras iras.

Articolo precedente

A Renatu Figari

Articolo successivo

A sorrighedda mia

Annuncio