Benzo dae s’altura mia sana
che istore de sole disizosu
a ti chircare, amigu, in Biddurbana,
Ue tue cun s’ispiritu pensosu
istudias sos segretos de natura
pro rivelare su misteriosu
Principiu ’e sa nostra vida dura
e cheres a sos astros arrivare
sighinde una fantastica avventura.
Deo puru a sas bortas a pensare
mi ponzo, ma su meu pensamentu
si perdet che un’arena in mesu mare.
S’anima est che unu bastimentu
chi privu de su suo capitanu
curret sutta sas iras de su ’entu
In su mannu e terribile oceànu.
Mi tremo timorosu che ispiga
e torro ai cudda fid’e cristianu;
Torro a sa fide amabile e amiga
consoladora in dubbios e pena
cando sa sorte tenese nemiga.
S’anima tando che lughente vena
curret pura e limpida in camminu
murmurende una dulche cantilena
Chi mi faghet lezzeri su destinu
e ringrazio a Deus chi m’hat dadu
custu donu poeticu e divinu
Chi m’hat de fama bella coronadu.
E pro cussu, amigu illustre e caru,
m’has cun coro ’e frade appreziadu
Belle chi ses de fama e dotes raru;
de custa tua bon’intenzione
ti ringrazia meda Montanaru,
Bisonzosu de vera affezione.
Addio, car’Antiogu, illustre frade,
de sos Sardos valente campione.
Cun salude e cun manna libertade
tue onore ’e Sardigna in Biddurbana
serenu vivas finz’a tard’edade
Cun sa filosofia tua sana.